Andy Latimer 80'lerde bir ölçüde bozulan müzikaliteyi 90'larda toparlamış, birbiri ardına büyük albümler yapmaya başlamıştır. Tek başına da kalsa dostluklarını devam ettiren eski arkadaşlarının yaratmış olduğu Camel ruhunun eseridir bu büyük albümler. Tabii gruba yeni katılan oldukça kaliteli isimlerinde bu başarıda payı büyüktür. Rajaz için ne denebilir ki ? Bizleri çöllerin o gizemli atmosferine götüren yaklaşık 40 dk. boyunca develerin sırtına bindirip bu diyarlardan koparan bir Camel'ın bana göre son bombası ve başyapıtıdır. Şarkı ayırt edemesem'de Lost and found, The Final Encore, Rajaz, Sahara mükemmel ötesidir.

70 li yıllarda müzik kariyerine başlamış bir grubun 90 lı yıllara gelindiğinde, kağıt üzerinde ne kadar yetkin eserler ortaya dökebileceği bir tartışma konusudur genel olarak. özellikle söz konusu grup bir progressive rock grubu ise. zira progressive rock, sanatın verili halleriyle çok fazla ilişkisi olmayan, kendi özgün tarzını yaratmayı, varolan akımların içinde kaybolmamayı 'gerektiren' bir müzik tarzı olarak göze çarpıyor. bunca teorik ve pratik engelin varlığında camel ın 99 yılında RAJAZ gibi bir albümü müzik dünyasına bahşetmesi bana göre 'dehşet' bir mevzudur.
albüm andy latimer ın aldığı bir ilhamın önce fikre ve ardından sanata dönüşmesi ile meydana geliyor diyebiliriz. latimer develerin yürüme ritminden etkileniyor ve bu ritmi albümün temeline oturtuyor. zira albümü bir nefeste dinlediğinizde aklınızda kalan ritimlerdeki o dinginlik oluyor. latimer develerin yürüyüşündeki ritmin bitmek bilmeyen çöl yollarında yolculara bir yaren olduğunu düşünüyor. notalar akarken kendinizi mısır çöllerinde ruh yürüyüşüne çıkmış bir varoluşçu seyyah gibi hissediyorsunuz. bir kervanın akışına kapılmış, her notada varoluşunu anlamlandıran, onu keşfeden bir seyyah...
albümden daha spesifik olarak bahsedecek olursak albüme adını veren rajaz adlı şarkıdan başlamak gerekir diye düşünüyorum. zira albümün hammaddesi onda..bahsini ettiğim ritmi tam anlamıyla şarkıda yakalayabiliyoruz. süregelen dinginliğin içinde bir haykırış tadında ortaya çıkan latimer soloları ise sanırsam sigaraya başlama sebebi. diğer bir inanılmaz şarkı ise sahara...develer, çöller, kervanlar...camel sanırım yıllardır yapması gereken şeyi yapıyor bu konsept albümde.
uzun lafın kısası rajaz -bana göre- camel ın çıkardığı en olgun, en yetkin albüm. bu kadar öznel bir değerlendirme yaptığım için beni bağışlayınız, zira söz konusu camel olunca işin içine hislerimi katamadan edemiyorum.