Author Topic: Progressive Rock  (Read 457413 times)

artmetaphors

  • Posts: 800
    • View Profile
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1410 on: Aralık 06, 2012, 11:24:02 ÖS »
Metallica'da ne sorun var onu anlayamadım ben, gayet de iyi grup. ride the lightning albümü mesela baya iyi  :)

Asia da mis gibi grup, snob tavırlar bir yana bırakılırsa dinlemekten zevk alınılacak türde gruplardan biri beat'e demiyorum bunu üstüne man-erg alınsın, çünkü beat'inki zevk meselesi kulağa türün hoş gelmeyişi vs bunu biliyorum/eminim, man-erg'ünkü ise giydiği dinleyici kıyafeti izin vermediği için beğenmeme gibi. o yüzden doğru bulmuyorum, yanlış anlama olmasın ben de 16-24 yaş aralığında aynı man-erg gibi düşünürdüm zevkim onun bugünkülere olan olumlu bakışı haricinde prog hususunda çokça aynı. ama işte kendine yapıyor 'değer'lerine sıkı sıkı bağlı kalmakla. o değerler o kadar mühim değil man-erg, o kadar ciddiye alıncak kadar mühim değil boşver gitsin aç the cure'un wish'ini u2'nun achtung baby'sini depeche mode'un violator'ını dinle boşver gitsin :)
« Last Edit: Aralık 06, 2012, 11:35:46 ÖS by artmetaphors »

bay.c

  • Genel Moderatör
  • Posts: 2319
    • View Profile
    • Email
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1411 on: Aralık 07, 2012, 01:47:38 ÖÖ »
Asia dinleyeceğine Metallica dinle ha...çok ayıp... ;D...Eskiden kızardım şimdi yüzümde bir gülümseme ile yazılanları takip ediyorum... :) Asia severim ( forumda yazmaktan sıkılmamın en önemli sebeplerinden biri de, benim ya da benim dışındakilerin yaptığı bıktırıcı tekrarlar.... Bu sevgimin sebeplerini defalarca yazmıştım, ve bu gruba olan antipatiyi defalarca duymuştum, sonuç ne ben sevmekten vazgeçeceğim ne de birileri gruba sallamaktan vazgeçecek sıfıra sıfır elde var sıfır hesabı... vs... )...UK grubunu ise bir ömre yetecek bir iki şarkısı haricinde çok takip etmemişimdir...Bu kadar... :)

Kız bana Gökhan.  ;D
Hayatta olmaz... ;D
Ne zaman yukarılara tırmansam "EGO" diye bir köpek tarafından takip ediliyorum.

FRIEDRICH NIETZSCHE

metafiz

  • Posts: 943
    • View Profile
    • Email
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1412 on: Aralık 20, 2012, 12:15:19 ÖÖ »
beat ve bay.c nin tavsiyelerini dinleyerek The Final Cut'ı dinleyeyim dedim Pink Floyd'u tertemiz raflardan indirmişken. Ama malesef olmadı. Çok öncelerden birkaç deneme daha olmuştu onlardada olmamıştı. Bu albümde sevmemi engelleyen birşeyler var ama bir türlü çözemedim.

b4usleep

  • Posts: 119
    • View Profile
    • Email
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1413 on: Aralık 20, 2012, 01:43:16 ÖS »
beat ve bay.c nin tavsiyelerini dinleyerek The Final Cut'ı dinleyeyim dedim Pink Floyd'u tertemiz raflardan indirmişken. Ama malesef olmadı. Çok öncelerden birkaç deneme daha olmuştu onlardada olmamıştı. Bu albümde sevmemi engelleyen birşeyler var ama bir türlü çözemedim.

Final Cut benim çok sevdiğim bir albümdür ancak PF'un diğer albümleriyle benzerlik göstermez. Alışıldık PF beklentisi ile dinlenirse hayal kırıklığıdır. Bu mesajınızı okuyunca Final Cut'ı ben neden seviyorum diye düşündüm. Gerçekten de ortada eskiye oranla daha "hafif" bir albümle karşı karşıyayız. Sonra albümle ilk karşılaştığım zamanı düşündüm. Ne de olsa albümün yayınlanışına canlı şahit olmuşluğumuz, albümün çıkmasını beklemişliğimiz var. Gerçekten de The Wall sonrası albüm çok sönük kalmıştır. Ben de uzun süre öyle düşündüm.

Peki ne oldu da sevmeye başladım?

Öncelikle söylemeliyim ki Final Cut herşeyiyle "güncel" siyaset içerikli bir albümdür. 1980 lerden söz ediyorum elbette. O zaman iktidarda olan Margaret Tatcher sıklıkla parçalarda rol alır (Maggie). Falkland savaşı, Arjantin diktatörü Galtieri, Afganistan savaşı parçaların içinde yer yer geçer.
Bir de 2. dünya savaşı ile sürekli bağ kurulmaktadır. Fletcher memorial home adlı parçada bahsedilen Fletcher, Roger Waters'ın 2. dünya savaşında ölen babasıdır.

Nihayet benim neden sevdiğimi açıklama bölümüne geldik. Roger Waters bu albümde yazdığı sözlerle müthiş bir resim çizmektedir. Edebi değer bulduğum için sevdiğim sözlerden bahsetmiyorum. Ancak parçanın melodik yapısıyla bu sözler birleştiğinde ortaya çok güzel bir tablo çıkmaktadır. Ama bizim beklediğimiz PF bu değilmiş ne gam.

Yanlış hatırlamıyorsam forumda bu albümden bazı parçaların çevirisini yazmıştım oldukça karamsar sözlerdir. Bazı bölümlerini aşağıda tekrarlıyorum.

Bana doğruyu söyle, neden? Neden İsa'yı çarmıha gerdiler?
Sahi babam bu yüzden mi öldü?
Senin için mi? Benim için mi?
Yoksa ben çok mu televizyon seyrettim?
.........

Ne yaptık biz Maggie, ne yaptık?
İngiltere'ye ne yaptık?
Bağıralım mı? Çığlık mı atalım?
"Savaş sonrası rüyasına ne oldu?"
Ah Maggie ah, ne yaptık biz?

........

Al bu aşırı gelişmiş çocuklarını götür burdan
Onlara bir ev yap, kendilerine ait küçük bir yer
Adı da İflah olmaz diktatör ve krallar için
Fletcher Anı Evi olsun

Kapalı devre televizyonlarında
Hala gerçek olduklarından emin olmaları için
Kendilerine hergün görünebilsinler
Hissedebildikleri tek şey budur!
"Baylar bayanlar, lütfen dikkat, Reagan ve Haig,
Mr. Begin ve arkadaşı, Mrs. Thatcher, ve Paisly,
"Merhaba Maggie!"
Mr. Brezhnev and partisi.
McCarthy'nin hayaleti
Nixon'ın anıları.

Ve şimdide seçkin latin Amerika isimsiz kasaplarından bir grup
renk katıyor aramıza


Bizden herhangi bir saygı bekliyorlar mı?
Onlar madalyalarını parlatıp gülücüklerini keskinleştirsinler
böylece kendilerini bir süre eğlendirsinler.

Boom boom, bang bang, düş yere öldün sen.

Sürekli cam gibi soğuk bakışlarına sığınıp
en sevdikleri oyuncakları ile birlikte
İyi kızlar iyi çocuklar olacaklar
Sömürgeci, yaşam ve organ israfçıları için
Fletcher Anı evinde

Herkes içerde mi?
Eğleniyor musunuz?
O zaman şimdi nihai çözüm uygulanabilir.

.......

Savaş bittiğinde
Onların kazandıklarını tükettik
fakat kalplerimiz derinlerinde
o son darbeyi hissettik.

........

Bıçağı titreyen ellerle tuttum
tam yapacaktım ki telefon çaldı
son darbeyi indirecek gücü kendimde asla bulamadım

metafiz

  • Posts: 943
    • View Profile
    • Email
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1414 on: Aralık 20, 2012, 02:46:21 ÖS »
Ben sözleri bu kadar derinlemesine inceleyerek dinlememiştim ve bu açıdan hiç bakmamıştım. Gerçekten çok etkileyiciymiş.Albümlere çoğu zaman müzikal açıdan bakıyorum ben. Tonlar, melodiler beni yakaladığında daha çok sözlerin içine girmeye çalışıyorum. Albüm daha çok The Wall'ın 3. bölümü gibi olmuş. Kötü demiyorum kesinlikle ama bir türlü yakalamayı başaramadım. The Final Cut'ın melodisi ve gidişi neredeyse Comfortably Numb mesela. Bunlar dikkatimi çeken noktalar. Kim bilir belki bir süre sonra bende sevmeye başlayabilirim. Çeviriler için teşekkürler bu arada. Albümün atmosferini anlamak açısından çok yardımcı olacak.

b4usleep

  • Posts: 119
    • View Profile
    • Email
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1415 on: Aralık 20, 2012, 03:22:23 ÖS »
Tabi ki bu benim Final Cut'ı seviş biçimim. İlle de bu yoldan geçilir anlamında yazmadım. Vurgulamak istediğim nokta o melodiler bu sözleri çok güzel taşıyor. Ayrı ayrı değilse de birlikte çok iyiler. Şöyle bir örnek daha verebilirim Roger Waters ve David Gilmour'un birlikteliği gibi. Hernekadar Waters'ın solo albümlerini sevsek de, Gilmour'un solo albümlerine uzak durmasak da ikisi bir araya gelince Pink Floyd ediyor. Bilmem benzetme yerine oturdu mu.

Bir de eklemeliyim ki sözlere dikkat etmek her zaman iyi netice vermiyor :)

ELP'nin en sevdiğin parçası hangisi diye sorsan hiç düşünmeden Trilogy derim (albüm de öyle). Yıllardır öylesine dinlerim sözlerine dikkat etmek hiç aklıma gelmedi. Geçenlerde cep telefonundan dinlerken ekrana sözleri geldi dikkat etmek zorunda kaldım. Nerden baksan parçanın o muhteşem atmosferine yakışmayan hafif şeylermiş. Bilmiyorum artık bundan sonra parçayı dinlerken nelr hissederim.

metafiz

  • Posts: 943
    • View Profile
    • Email
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1416 on: Aralık 20, 2012, 08:52:39 ÖS »
Demek istediğini çok iyi anladım Pink Floyd benzetmesinden sonra :) Söylediğin gibi sözlere dikkat etmek herzaman iyi netice vermiyor ve hatta çoğu zaman diyelim. Çünkü galiba çoğumuz sözlerden çok müziğe odaklanıyoruz bu türde.

klavy

  • Posts: 208
    • View Profile
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1417 on: Aralık 21, 2012, 03:30:15 ÖS »
Waters'ın "boom booom.. bang baang..." demesi bile yetiyor bana..... :D

b4usleep

  • Posts: 119
    • View Profile
    • Email
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1418 on: Aralık 21, 2012, 05:52:46 ÖS »
Not now John adlı parçada ana ses "S..tir et John, bunlarla mücadele etmeliyiz" dedikten sonra arkada vokal yapan genç bayanlar ekler

"S..tir et, S..tir et"

Türkçe söylense olay Başbakana kadar gider ama İngilizce gürültü çıkmadan radyolarda çalınıyor :)

beat

  • Posts: 633
    • View Profile
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1419 on: Aralık 23, 2012, 12:03:46 ÖS »
Şöyle bir örnek daha verebilirim Roger Waters ve David Gilmour'un birlikteliği gibi. Hernekadar Waters'ın solo albümlerini sevsek de, Gilmour'un solo albümlerine uzak durmasak da ikisi bir araya gelince Pink Floyd ediyor.

Kesinlikle. Kimya denen şey de bu oluyor zaten. O kısır Waters-Gilmour tartışmaları vardır, sidik yarıştırır gibi. Ne kadar anlamsızdır o tartışmalar. Çok güzel özetlemişsin b4usleep. Söylediğine kişisel bir cümle eklemek istiyorum izninle, 'bu da benim PF'yi seviş biçimim'..

artmetaphors

  • Posts: 800
    • View Profile
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1420 on: Aralık 23, 2012, 02:41:51 ÖS »
ikisi bir araya gelince pink floyd etmez. rick wright'ı, nick mason'ı da eklemeden pink floyd olmaz. waters ve gilmour asla pink floyd için yeterli değil, olmaz da.



Richard Wright'ın bu 1978 albümü en enfestir, gilmour'ın da waters'ın da ilk sololarından çok daha iyidir. yeteneğini daha iyi görebilirsiniz Floyd'u Floyd yapan unsurlar daha kendini belli ediyor. bir başyapıt. Aynı Nick Mason'ın wyatt'lı ve carla bley'li 1981 debutu gibi






Porcupine Tree

  • Guest
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1421 on: Aralık 23, 2012, 05:04:28 ÖS »
Bana kalırsa bir gruptaki her eleman çok önemlidir. Pink Floyd'da da olduğu gibi. Fakat Nick Mason için aynı şeyi düşünemiyorum. Onun yerine bir başka davulcu da gelip çalsa sanmıyorum ki Pink Floyd'un büyüsü bozulsun. Ancak Gilmour, Waters ve Wright'ın yerine bir başkası gelip aynı parçayı çalsa işler değişir. Tabii burda olay sırf aynı parçayı çalmak da değil. O müzikleri üretmek, bestelemek. İşte bunu da Gilmour, Waters, Wright üçlüsünden başkası yapamazdı.

Konudan biraz alakasız olarak da grup elemanlarını karşılaştırmayı uygun görmüyorum. Her grup birer araba gibidir aslında. Motorunun önemli olduğu kadar en ufak bir vidası da önemlidir. Çünkü bir bütündür, zaten gereken minimum parça birleştirilmiştir. Bir parça diğerinden önemli olabilir ama ikisi de birbirine muhtaçtır. Bu biraz kalp mi beyin mi karmaşasına gidecek gibi duruyor. Ben iyisi mi keseyim burada  :D

Biraz dağınık ve anlaşılması güç anlatmış olabilirim, umarım doğru anlaşılır.

b4usleep

  • Posts: 119
    • View Profile
    • Email
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1422 on: Aralık 23, 2012, 05:18:57 ÖS »
Waters Gilmour Pink Floyd eder denklemine itiraz gelebileceğini düşündüğüm için ve konu da PF ile ilgili olduğundan (bu gibi mesajlara yazılmadan engel olayım diye) PF başlığında bu denklem diğer iki elemana haksızlık olur kabilinden bir açıklama yazmıştım.

Porcupine Tree

  • Guest
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1423 on: Aralık 23, 2012, 05:23:32 ÖS »
Waters Gilmour Pink Floyd eder denklemine itiraz gelebileceğini düşündüğüm için ve konu da PF ile ilgili olduğundan (bu gibi mesajlara yazılmadan engel olayım diye) PF başlığında bu denklem diğer iki elemana haksızlık olur kabilinden bir açıklama yazmıştım.

Ben o mesajı gördüm. Sadece Pink Floyd ile değil bütün gruplar hakkındaki fikrimi belirtmek için yazmıştım :)


beat

  • Posts: 633
    • View Profile
Ynt: Progressive Rock
« Reply #1424 on: Aralık 23, 2012, 11:56:44 ÖS »
Benim anladığım ve desteklediğim Waters-Gilmour tartışmasının. bişeyciler bişeycilere karşı gibi bir halde olmasının saçmalığı üzerineydi. Yoksa elbette Wright ve Mason olmadan da böyle olmazdı. Yine çok 'güçlü' olurdu belki ama böyle olmazdı elbette. Tartışılması gereksiz konulardan bir olduğuna inanıyorum.